Er bestaand veel standaard aanduidingen voor loodzuuraccu’s. Hieronder vindt u een uitleg over de betekenis ervan
- Nat/vloeistof
- MF
- Calcium/calcium
- VRLA
- GEL
- AGM (Vlies)
- Hybride
De natte of vloeistofaccu is nog steeds de meest voorkomende. Deze is opgebouwd uit een aantal onafhankelijk opgehangen platen, die gewoonlijk van elkaar worden gescheiden door een negatieve plaat, ingeseald in kunststof. De prijs is de belangrijkste oorzaak waarom dit type zo wijdverbreid is. Een normale autoaccu bestaat uit zo’n 30 onderdelen, maar de productie is grotendeels geautomatiseerd en het materiaal kan relatief eenvoudig zijn. Het resultaat is een laaggeprijsde accu die voldoet aan de behoeften van veel gebruikers. Een onderhoudsvrije accu (MF) is gewoonlijk een natte accu, zodanig ontworpen dat gasvorming tot een minimum beperkt blijft en geplaatst in een hermetisch gesloten omhulsel dat de gassen niet laat ontsnappen. Een ruime hoeveelheid zuur is voldoende voor de hele levensduur van de accu, zodat niet hoeft te worden bijgevuld. Deze accu kent drie ontwikkelingsfasen. Twintig jaar geleden werd de markt gedomineerd door de antimoonaccu, waarbij aan de inhoud antimoon was toegevoegd, voornamelijk om de productie te vereenvoudigen.
Met de introductie van hybride accu’s kon de productie verder worden verbeterd. Hierbij werd het antimoon op de negatieve plaat vervangen door een calciumlegering, waardoor gasvorming en daardoor ook het vochtverlies sterk werden gereduceerd. Daarbij is het antimoon zowel op de negatieve als positieve platen vervangen door een calciumlegering. De voordelen zijn evident. Het vloeistofverlies van de accu is ca. 80% lager dan bij antimoonaccu´s en de zelfontlading is eveneens lager, d.w,z, dat de accu gedurende langere perioden ongebruikt kan blijven staan zonder veel van het vermogen te verliezen. Het nadeel is, dat deze accu´s meer eisen stellen aan het opladen, wanneer ze te ver ontladen zijn. Pogingen om gasvorming tegen te gaan hebben een positieve uitwerking gehad, namelijk dat de gasbellen in het zuur zijn gaan bewegen, waardoor dit bij het opladen grondig wordt gemengd. Zonder deze bellen kan het zuur kristalliseren met uiteenlopende dichtheid en zuurgewicht. Dit is een veel voorkomend verschijnsel. Een zuurgewicht van 1,35 of meer onderin en zo´n 1,17 bovenin, wanneer het streefgetal 1,28 bedraagt, kan leiden tot verzuring en corrosie, ook wanneer de accu volledig opgeladen lijkt.
Een geheel andere benadering om het vloeistofverlies te beperken is algemeen bekend onder de aanduiding VRLA, Valve Regulated Lead Acid. Het omhulsel van deze accu´s is ontworpen als een klein drukvat met veiligheidsventielen. Wanneer zuurstof- en waterstofgassen samen zijn opgesloten, kunnen ze reageren en water vormen. Dit wordt recombinatie genoemd en is een ideale manier om vloeistofverlies tegen te gaan. Het is niet mogelijk om al het gas in te sluiten en te recombineren, maar het verlies wordt in hoge mate gereduceerd.
VRLA is er in twee uitvoeringen, gel en AGM (vlies) die volledig van elkaar verschillen. Bij een gel-accu worden bepaalde elementen, gewoonlijk siliconensamenstellingen, aan het zuur toegevoegd, waardoor het elektrolyt verandert in een geleiachtige substantie die niet kan uitlekken. Het zuurstofgas “boort” kanaaltjes in het gel, van de positieve naar de negatieve plaat, waar het in aanraking komt met het waterstofgas en recombineert tot water. Deze accu's hebben een uitstekende capaciteit, maar zijn door de wat hogere zuurweerstand slechts beperkt geschikt als startaccu. Ze kunnen zeer goed tegen te hoge ontlading, d.w.z. wanneer het accuvermogen is afgenomen tot 20% van de nominale capaciteit. Gel-accu’s zijn erg robuust en worden vaak gebruikt bij bijvoorbeeld vloerboenmachines en golfcaddy’s Wanneer bij motoren sprake is van gel-accu's, berust dat in de regel op een misvatting. Het gaat dan zeer waarschijnlijk om een AGM-accu.
AGM, Absorbed Glass Mat, (vlies) houdt het elektrolyt op zijn plaats door middel van een scheidingsvlies, dat bestaat uit een matje van glasvezel en werkt als een spons. De werking is gebaseerd op de capillaire eigenschappen van het vlies. De accu’s kunnen worden uitgevoerd met zeer dunne scheidingsvliezen, waardoor de interne weerstand laag is. Dat betekent dat bij een kleine omvang een hoog vermogen kan worden bereikt, waardoor dit type een ideale startaccu is. AGM heeft één nadeel, namelijk dat de hoeveelheid elektrolyt beperkt is. Als het elektrolyt moet door het scheidingsvlies worden opgenomen en wanneer een kleine hoeveelheid zuur wordt omgezet in loodsulfaat, betekent dit, dat “de tank leeg is”. Om dit probleem te reduceren, hebben AGM-accu’s vaak een wat hoger zuurgewicht. Dat betekent, dat een AGM-accu kan – en vaak moet - worden opgeladen met een iets hogere spanning.
VRLA-accu’s zijn zeer gevoelig voor “onzuivere stroom”, ofwel een hoge stroomrimpel (zie de link). Daarom moeten voor deze accu’s geen transformatoropladers worden gebruikt.